Ως τελευταία ανάρτηση αυτού του δοκιμαστικού ιστολογίου, σκέφτηκα να μη δώσω συνταγή αλλά μικρές προτάσεις για μέρη που θα βρείτε υπέροχες συνταγές. Μέρη που έχω επισκεφτεί πολλάκις, έχω δώσει συγχαρητήρια και κατά καιρούς νιώθω την ανάγκη να προσκυνήσω. Αυτό που λέμε "τα 'χω χτίσει". Έβαλα μόνο πέντε, γιατί θα ήθελα να περάσω μια εικόνα εκλεκτικής προσωπικότητας. Αν ποτέ γίνω R&F (reach and famous) και θα χρειαστεί κάποιος πηγές για να μου κάνει αφιερωματική εκπομπή, θα μπορέσει να απευθυνθεί στα παρακάτω.
Ξεκινάμε ένα mini tour, λοιπόν:
1) "Η ταβέρνα της Ελένης Ροδά" (Αιόλου 14, Παλαιό Φάληρο). Λέγεται έτσι, γιατί είναι η ταβέρνα της Ελένης Ροδά. Ως retromaniac οφείλω να τη γνωρίζω, αλλά αν δεν έχετε τις ίδιες συνήθειες μ' εμένα πρόκειται γι' αυτήν την κυρία. Με κέρδισε γιατί την πρώτη φορά που την επισκέφτηκα-τότε ήταν σ' άλλη διεύθυνση, πάλι στο Π. Φάληρο-πρώτον είχε μόνιμο θαμώνα τον κύριο Κώστα με την κιθάρα του, ο οποίος μου έπαιζε ό,τι τραγούδι ήθελα σε όποια γλώσσα κι αν το ήθελα και δεύτερον τη στιγμή που ζήτησα περισσότερο λάδι για τη σαλάτα μου μού έφερε τη ροή του λαδιού να προσθέσω όσο θέλω. Κάτι τέτοιο το υπολογίζεις σαν παιδί, σαφώς. Πιάτα σπιτικά και ποσότητες μεγάλες. Και με το "σπιτικά" εννοώ φρέσκες τηγανιτές πατάτες κι όχι προκάτ, μπριζολάκια σα να τα ψήνεις στην αυλή σου περιμένοντας μεγάλη παρέα κλπ. Αξίζει να πάτε.
*Εκεί για πρώτη φορά άκουσα Αφροδίτη Μάνου, με αφορμή τη συνεργασία τους στο "Άτακτη ζωή".
2) "Pasta Viva" (Λεωφ.Αλ. Παπαναστασίου 2, Δάφνη). "Είμαι μακαρονάς, τι να κάνουμε;!". Και κάπως έτσι είχα ξεκινήσει την αναζήτηση σε καταλόγους εστιατορίων για χορταστικά, πλήρη, αλλά κι οικονομικά πιάτα. Πριν επτά περίπου χρόνια άνοιξε αυτή η όαση, για εμάς που θέλουμε μακαρονάδες σε ποσότητα και στυλ και δεν μπορούμε να διαθέσουμε 20 Ευρώ το άτομο, που είναι η συνηθισμένη τιμή για εστιατόρια όπως το "La Pasteria". Και θα γυρίσετε να μου πείτε πως εκεί ξεχωρίζει η ποιότητα. Όχι. Το "Pasta Viva" δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα από αντίστοιχο μαγαζί. Υπερτερεί μάλιστα, γιατί οι μερίδες του είναι πιο γεμάτες από αλλού. Να πάτε!
Εκτός από τις μακαρονάδες, την καρδιά μου έχει κλέψει η Garden Salad. Θα με ευχαριστείτε!
3) "Μanga Cafe" (Αθ. Διάκου, ΜΕΤΡΟ Ακρόπολης). Ooooh boy! Δε χρειάζεται να σου αρέσουν τα manga ή τα anime, για να εκτιμήσεις αυτό το μέρος. Ναι μεν έχει αυτή την ταυτότητα, αλλά μπορείς να δεις παραπέρα από το σαββατιάτικο cosplay meeting που γίνεται, την οθόνη που παίζει ανελλιπώς anime και τη βιβλιοθήκη με τα δεκάδες comix. Το "Manga" είναι εκεί για να σου δώσει φθηνά κι υπερχορταστικά sandwiches, γρανίτες όλο το χρόνο, κρέπες με ιαπωνικά ονόματα και τα δύο πράγματα που δε βρίσκεις πουθενά αλλού: "Maki Sushi" και "Titan Cookies".
Ναι, έχει takeaway sushi, που το φτιάχνουν οι ίδιοι και με 5 Ευρώ έχεις 8 rolls. Κι όταν λέμε τιτάνια cookies το εννοούμε. Δεν ξέρω αν μπορεί κάποιος να καταφέρει να φάει ένα ολόκληρο χωρίς να λιποθυμήσει. Παρακαλώ.
4) "Το πιάτο της Βούλας" (Αγίου Αλεξάνδρου 46, Π. Φάληρο). Ένα καλλιτεχνικό πλέον στέκι, που σου λέει "σαν στο σπίτι σου" και το εννοεί. Όλα από την κουζίνα της γιαγιάς σου. Δεν ξεχωρίζω κάποιο πιάτο, γιατί όλα είναι όμορφα. Ίσως, αν πάτε για πρώτη φορά να παραγγείλετε μεζέδες για κρασί ή μπύρα. Μόλις σας ανοίξει η όρεξη, προχωρήστε και στα υπόλοιπα.
5) Δεληολάνης (Λεωφ. Συγγρού 100). Το Δεληολάνη δεν τον προτιμάς για τα καλά γλυκά του. Άλλωστε βρίσκεται δίπλα σε παρασκευαστήριο "Κωνσταντινίδη". Τον προτιμάς, όμως, για τη διαθεσιμότητα των γλυκών του. Είναι πάντα εκεί κοντά σου 24 ώρες το 24ωρο μην υπολογίζοντας γιορτές κι αργίες. Έχεις λιγούρα μέσα στη νύχτα; Έχεις εξαντληθεί από μια ερωτική βραδιά και ξέμεινες από nutella; Γυρνάς από ξενύχτι; Πας για ξενύχτι; Ο Δεληολάνης είναι εκεί να σε προμηθεύσει. Είναι κάτι σαν "πατσατζίδικο", αλλά με πάστες. Παρέες, ζευγάρια, μόνοι, μοναχικοί. Όλοι κάνουν μια στάση για γλυκό. Παρά τα αστεία, να δοκιμάσετε σοκολατόπιτα ή προφιτερόλ, μια χαρά πράγματα έχουν, αλλά μακριά από ταψιού. Εγώ τα κάνω καλύτερα.
Ξεκινάμε ένα mini tour, λοιπόν:
1) "Η ταβέρνα της Ελένης Ροδά" (Αιόλου 14, Παλαιό Φάληρο). Λέγεται έτσι, γιατί είναι η ταβέρνα της Ελένης Ροδά. Ως retromaniac οφείλω να τη γνωρίζω, αλλά αν δεν έχετε τις ίδιες συνήθειες μ' εμένα πρόκειται γι' αυτήν την κυρία. Με κέρδισε γιατί την πρώτη φορά που την επισκέφτηκα-τότε ήταν σ' άλλη διεύθυνση, πάλι στο Π. Φάληρο-πρώτον είχε μόνιμο θαμώνα τον κύριο Κώστα με την κιθάρα του, ο οποίος μου έπαιζε ό,τι τραγούδι ήθελα σε όποια γλώσσα κι αν το ήθελα και δεύτερον τη στιγμή που ζήτησα περισσότερο λάδι για τη σαλάτα μου μού έφερε τη ροή του λαδιού να προσθέσω όσο θέλω. Κάτι τέτοιο το υπολογίζεις σαν παιδί, σαφώς. Πιάτα σπιτικά και ποσότητες μεγάλες. Και με το "σπιτικά" εννοώ φρέσκες τηγανιτές πατάτες κι όχι προκάτ, μπριζολάκια σα να τα ψήνεις στην αυλή σου περιμένοντας μεγάλη παρέα κλπ. Αξίζει να πάτε.
*Εκεί για πρώτη φορά άκουσα Αφροδίτη Μάνου, με αφορμή τη συνεργασία τους στο "Άτακτη ζωή".
2) "Pasta Viva" (Λεωφ.Αλ. Παπαναστασίου 2, Δάφνη). "Είμαι μακαρονάς, τι να κάνουμε;!". Και κάπως έτσι είχα ξεκινήσει την αναζήτηση σε καταλόγους εστιατορίων για χορταστικά, πλήρη, αλλά κι οικονομικά πιάτα. Πριν επτά περίπου χρόνια άνοιξε αυτή η όαση, για εμάς που θέλουμε μακαρονάδες σε ποσότητα και στυλ και δεν μπορούμε να διαθέσουμε 20 Ευρώ το άτομο, που είναι η συνηθισμένη τιμή για εστιατόρια όπως το "La Pasteria". Και θα γυρίσετε να μου πείτε πως εκεί ξεχωρίζει η ποιότητα. Όχι. Το "Pasta Viva" δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα από αντίστοιχο μαγαζί. Υπερτερεί μάλιστα, γιατί οι μερίδες του είναι πιο γεμάτες από αλλού. Να πάτε!
Εκτός από τις μακαρονάδες, την καρδιά μου έχει κλέψει η Garden Salad. Θα με ευχαριστείτε!
3) "Μanga Cafe" (Αθ. Διάκου, ΜΕΤΡΟ Ακρόπολης). Ooooh boy! Δε χρειάζεται να σου αρέσουν τα manga ή τα anime, για να εκτιμήσεις αυτό το μέρος. Ναι μεν έχει αυτή την ταυτότητα, αλλά μπορείς να δεις παραπέρα από το σαββατιάτικο cosplay meeting που γίνεται, την οθόνη που παίζει ανελλιπώς anime και τη βιβλιοθήκη με τα δεκάδες comix. Το "Manga" είναι εκεί για να σου δώσει φθηνά κι υπερχορταστικά sandwiches, γρανίτες όλο το χρόνο, κρέπες με ιαπωνικά ονόματα και τα δύο πράγματα που δε βρίσκεις πουθενά αλλού: "Maki Sushi" και "Titan Cookies".
Ναι, έχει takeaway sushi, που το φτιάχνουν οι ίδιοι και με 5 Ευρώ έχεις 8 rolls. Κι όταν λέμε τιτάνια cookies το εννοούμε. Δεν ξέρω αν μπορεί κάποιος να καταφέρει να φάει ένα ολόκληρο χωρίς να λιποθυμήσει. Παρακαλώ.
4) "Το πιάτο της Βούλας" (Αγίου Αλεξάνδρου 46, Π. Φάληρο). Ένα καλλιτεχνικό πλέον στέκι, που σου λέει "σαν στο σπίτι σου" και το εννοεί. Όλα από την κουζίνα της γιαγιάς σου. Δεν ξεχωρίζω κάποιο πιάτο, γιατί όλα είναι όμορφα. Ίσως, αν πάτε για πρώτη φορά να παραγγείλετε μεζέδες για κρασί ή μπύρα. Μόλις σας ανοίξει η όρεξη, προχωρήστε και στα υπόλοιπα.
5) Δεληολάνης (Λεωφ. Συγγρού 100). Το Δεληολάνη δεν τον προτιμάς για τα καλά γλυκά του. Άλλωστε βρίσκεται δίπλα σε παρασκευαστήριο "Κωνσταντινίδη". Τον προτιμάς, όμως, για τη διαθεσιμότητα των γλυκών του. Είναι πάντα εκεί κοντά σου 24 ώρες το 24ωρο μην υπολογίζοντας γιορτές κι αργίες. Έχεις λιγούρα μέσα στη νύχτα; Έχεις εξαντληθεί από μια ερωτική βραδιά και ξέμεινες από nutella; Γυρνάς από ξενύχτι; Πας για ξενύχτι; Ο Δεληολάνης είναι εκεί να σε προμηθεύσει. Είναι κάτι σαν "πατσατζίδικο", αλλά με πάστες. Παρέες, ζευγάρια, μόνοι, μοναχικοί. Όλοι κάνουν μια στάση για γλυκό. Παρά τα αστεία, να δοκιμάσετε σοκολατόπιτα ή προφιτερόλ, μια χαρά πράγματα έχουν, αλλά μακριά από ταψιού. Εγώ τα κάνω καλύτερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου